Məndən daha yalnız yalnızlığın özüdir

Ürəyim sevinir ki   adım kimin kişisidir

Ürəyim sevinir ki şairəm                        

                       Sevirəm

Dünya mənim evimdir...

Lap kötüyəm!

Hey ağa, Usta, Cənab, Ali Lider
                                 Son komadan sonra
                                    İrəlilə!
                                    Dayanacağı başla!
Dam başından
Bugünkü qışqırıq Zalıma Ölümdür
Sabahkı onun şahidi
Silahsız olmuş yalnızlığa atəş açma

Gərçi gedirəm
Düzünü yazacağam
          Sulu amından        bu dardan!
Soruşma o gecə başıma nələr gəldi
Bir kommunistəm ki   yazımda sikişirəm
Bütünüm
               Sonum
                           Si-K-iM dir

Şair : Ali Abdolrezaei
Çevirən : Saeed Ahmadzadeh Ardabili

Hatta eğer tavan olsa ya kısa
                 Köpek olsa ama kısa ayak
Toplanmış odanın bir somyası var
Ki bazen dört kişi
Ve ya hatta dört kişi
Havuzunun ortasında yüzmeğe güçlüdüler

Çokseslilik, şiir içi bir ifadeyle bütün mümkünlerin kıyısında olmaktır. Önem ve değer kavramının şiir bazında tahtının yıkılmasıdır. Bu, dar anlamıyla düşünülmemesi gereken bir gerçekliğe sahiptir; şiire ilişkin köklü ve yenilikçi bir tutumu, tavır alışı öne çıkarmaktadır. Söz konusu olan, bütün mümkünlerin gerçekleşmesi olasılığı değil, mümkünün ucu açıklığı, serkeşliği, bağlantısızlığı, belirlenip biçilmiş yazgıların dışında yeni yazgılar yaratma olasılığının zenginliğidir. Bitmemişlik, tamamlanmamışlık, sürecin içinde olmak, anlatılanların heyecanını daima diri tutmak vurgularıyla çoğaltabileceğimiz yaklaşımlar; bütün o bilinçli eksik bırakışlar, yargıyı askıda bırakma ve nihaileşmemiş yaşantıları önceleme gibi yöntemler, bütün mümkünlerin tamamlayıcısıdır.

Səni lap çox sevirəm əllərim ilə
Qucaq ətrafında qapım var
Qadınım ilə çiyin çiyinə yatdım
Və qaranlıq səhərin gələcək durumunda arzulandım
Bir günbəzin aşağı ətrafda yürüdüm
Bir basit qədər yaya
                            Kəskin bucaqlara cansıxıcı
Bir qadının belki qaranlıq yollarını yola döndüm

açıyor penceremi

- günaydın !

ve elmalar koyuyor masamın üzerine
sararan yapraklarını istemeyen bir dal

nedir bu çöküntü böyle
daha ne kadar kalabilirsin bu kuytuda, haydi!

durmuş balkonda
gençliklerimi izliyorum
şimdi senin büyümüşlüğünün kıyısından geçiyor
ve günlerin yıkıntıları üzerinde balkonda duruyorlar

Ali Abdolrezaei nin şiiri tehlikeli yaşamın dilsel durumudur. Bu şiirin en sonunda kelimeye dayandığı bir kan ve anlayış var. O iktidar dilinin tahakkümünden kurtararak kendinde doğrulanan bir olguyu durumuna getirir.Verili gerçekliği paranteze alır, yapıştırılmış anlamlardan soyar, yeniden anlamlandırır. Bu, dünyayı ( eşyayı, insanı, olguyu, süreci , tarihi) anlama/ anlamlandırma ve oradan varoluşu dayanılır bakımından en ileri insanı eylemlilik olduğunu söylemek bile fazla.

Ali Abdolrezaei nin eserlerine bakınca, ilk günden bugüne, porno aşkın çok önemli bir yer tuttuğunu görüyorum. Porno, yapıtın neredeyse her parçasına sinmiş; yapıtaşı, ilham, konu, hayatın bir parçası olarak, metafor olarak tekrar tekrar kullanılmış. Abdolrezaei yapıtının paramparça bütünlüğünü taşıyan "Kandoma Bükülmüş Hediye"den birkaçı, doğrudan doğruya seksle ilgili.